خبرهاى زیر را بخوانید تا به عمق کینه و عداوت وهابى‌ها نسبت به پیروان مکتب اهل بیت(ع) پى ببرید.
در حالى که پیروزى حزب الله در جنگ 33 روزه، عزت از دست‌رفته عربها را به آنان برگرداند و سید حسن نصرالله را محبوب‌ترین چهره نزد مردم عرب ساخت، اما اینان که هم در جنگ 33 روزه هم‌پیاله صهیونیستها بودند و به هواپیماهاى رژیم غاصب اسرائیل براى قتل عام زنان و کودکان لبنانى سوخت مى‌رساندند، وقتى دیدند با آن همه کمک مالى و تسلیحاتى و تبلیغاتى به گروه حاکم لبنان، به اهداف شومشان در ایجاد فتنه و جنگ داخلى نرسیدند، از عصبانیت چنان برافروخته شدند که نتوانستند عمق کینه و عداوتشان را از حزب‌الله، تشیع و نظام اسلامى ایران پشت ژست دیپلماتیک پنهان سازند.

مفتی عربستان: حزب الله لبنان کافر است!

مفتی عربستان سعودی [که از نوادگان محمدبن عبدالوهاب است] روز گذشته طی سخنرانی در شهر ریاض، پایتخت عربستان اعلام کرد که اسلام از حزب الله مبرا است.
به گزارش شیعه آنلاین، شیخ "عبدالعزیز آل شیخ" مفتی عربستان سعودی همچنین گفت: همپیمان حزب الله، یعنی سوریه نیز کشوری کافر است.
«آل شیخ» در ادامه افزود: بی شک حوادث و بحران فعلی لبنان بسیار غم انگیز است و قلب مسلمانان و حتی دیگر انسانها از این "انقلاب" که از پیش طراحی شده است، به درد می آید. این "انقلاب" توسط کسانی طراحی شده که ادعای مسلمان بودن می کنند در حالیکه اسلام از آنان مبرا است.
مفتی عربستان سعودی در ادامه گفت: حزب الله با یهودیان همکاری می کند و برای ورود آنان به کشورهای اسلامی تلاش می کند. آنان به یهودیان کمک می کنند تا بر کشورهای اسلامی تسلط یابند. از خداوند می خواهم که ما را از این شر دور کند و محفوظ بدارد.
گفتنی است این سخنرانی در سالن شیخ "عبدالعزیز بن باز" (مفتی سابق عربستان سعودی) در دانشکده "شریعت اسلامی" در دانشگاه "محمد بن سعود" با حضور تعداد زیادی از اساتید این دانشگاه برگزار شد.
شایان ذکر است شیخ "عبدالله بن جبرین" از دیگر مفتیان سرشناس وهابیت در عربستان سعودی نیز در سال 2006 میلادی طی جنگ 33 روزه با صدور فتوایی، هرگونه کمک به حزب الله لبنان را حرام اعلام کرد!!

وزیر خارجه عربستان در سخنانى توهین‌آمیز: «نصرالله» مانند «شارون» است!
به گزارش برنا نیوز، در این نشست که گفته می شود حدود ده ساعت به طول انجامید، مشاجره کلامی میان شاهزاده «سعود الفیصل» وزیر خارجه عربستان سعودی و «یوسف احمد» سفیر سوریه در اتحادیه عرب به شدت بالا گرفت.

منابع آگاه اعلام کردند جریان از این قرار بود که یکی از حاضران هر چند دقیقه یک بار از سالن نشست خارج می شد و پس از دقایقی با خبرهایی تازه و داغ وارد سالن می شد. این فرد پس از اینکه خبر مورد حمله قرار گرفتن و تلفات بالای نیروهای «ولید جنبلاط» را به اطلاع حاضران رساند، ناگهان فریاد وزیر خارجه عربستان بلند شد.
"الفیصل" گفت: این جنگ، جنگی جنون آمیز است که توسط حزب الله در بیروت آغاز شده است.
ادامه مطلب...

آیت‌الله العظمی صافی گلپایگانی، بیگانگان و سیاست‌های آنان را محرک اصلی برای فعالیت این فرقه عنوان کرد و گفت: نیرو و قوت آنها ظاهرى و تنها در سایه حمایت بیگانگان است.
>وی با بیان اینکه شیعه مکتب احقاق حق است گفت: تقابل با شیعه از اول ظهور این مکتب وجود داشته است.
صافی گلپایگانی اظهار کرد: باید کسانی باشند که مرزهای اعتقادی دانشجویان را در برابر حملات و هجمه‌های اعتقادی دشمنان حفظ کنند.
وی در ادامه با اشاره به سیاست‌های دشمنان در خشن جلوه دادن اسلام گفت: دشمنان به نام اسلام، زن و مرد و کودک مسلمان را در کشورهای مختلف از جمله افغانستان و فلسطین و عراق می‌کشند و حتی دیگران را نیز به همراهی با خود تشویق می‌کنند.
این مرجع تقلید با بیان این که شیعه آبروی اسلام است گفت: مکتب تشیع و اهل بیت (ع) ظرفیت‌ها و نقاط قوت فراوانی دارد و همین امر سبب پابرجایی و ایستادگی آن در برابر دشمنان شده است.
ادامه مطلب...

بنابراین بر اساس نگرش مذکور ملى گرایى در نقطه مقابل مفهوم امت اسلامى قرار مى‌گیرد، ولى اگر ملى گرایى را به معناى (وطنیه) یا وطن پرستى تعبیر کنیم، این مفهوم در نقطه مقابل مفهوم دولت یا حکومت قرار مى‌گیرد و نه امت.
در هر حال ملى گرایى به معناى متعارف آن در ادبیات علوم اجتماعی،در جامعه کنونى عربستان وجود ندارد. خاندان سلطنتى آل سعود نوع خاصى از ملى گرایى را به مردم تحمیل کرده اند و آن وفادارى مردم به پادشاه و خاندان سلطنتى است. بر اساس این تفسیر پادشاه حاکم و امام است و نامش در دعاها ذکر مى‌گردد. چالش اصلى فراروى شیعیان درمبحث ملى گرایى اینست که آنان به عنوان عامل انشقاق و تفرقه امت اسلامى و حرکتى مخالف جریان کنونى جهان اسلام تلقى مى‌گردند. پس از انقلاب ایران این ذهنیت بیش از پیش تقویت شد، زیرا آنان اقمار شیعیان ایران در عربستان نفت خیز و تهدیدى براى انسجام ملى تلقى مى‌شوند. البته نحوه عملکرد و رفتار شیعیان در دوره معاصر عامل ایجاد این ذهنیت نیست بلکه ریشه آنرا باید در تاریخ جستجو کرد، چراکه شیعیان همواره در مورد جانشینى پیامبر(ص) با اهل تسنن اختلاف داشته و حکومت آنان را غیر مشروع دانسته اند. تاکید وهابیون بر بکاربردن واژه رافضى (کسانى که خلافت سه خلیفه نخست یعنى ابوبکر،عثمان و عمر را مشروع نمى‌دانند) در مورد شیعیان جایگاه تاریخى حکام سنى و شیعیان مخالف آنان را بر مى‌تاباند. این بدان معناست که وفادارى شیعیان به حکومت اهل تسنن همواره مورد تردید است. به علاوه چون شیعیان مى‌توانند دین خود را مخفى کنند (تقیه) جامعه آنان به عنوان آشیانه گروههاى مخالف تلقى مى‌شود، بنابراین وهابیون نیز در شکل گیرى هویت مستقل شیعیان سهیم بوده اند، در عین حال شیعیان بواسطه برخوردارى از هویت مستقل از سوى وهابیون طرد شده اند.
در عین حال در مفهوم متعارف ملى گرایى و هویت ملى بر رابطه نزدیک ملى گرایى و حکومت تأکید شده است. فهم این مبحث مستلزم کالبدشناسى رابطه دیالکتیک ناسیونالیسم و مواضع و اصول حکومت سعودى است.

ادامه مطلب...

هویت شیعى در جامعه عربستان داراى دو جنبه و ویژگى است. از یک منظر شیعیان خود را بخشى جدا از جامعه عربستان تلقى مى کنند و ازمنظرى دیگر یعنى از منظر ملى آنان به عنوان شهروندان کشور تلقى شده و با دیدى جامع گراتر نگریسته مى شوند. شکل گیرى این هویت دوگانه شیعیان عربستان تا حد بسیار زیادى به عوامل فرهنگی، مذهبى وسیاسى وابسته است.
در عربستان سعودى معیار تعیین هویت متفاوت است، زیرا معیارهایى مانند منطقه سکونت (به عنوان مثال حجاز، عصیر، شرقیه)، دین یا فرقه فرقه هاى اصلى: (شیعیان، اهل تسنن) و شاخه‌هاى فرعى: حنبلى وهابی، جعفری، اسماعیلی، مالکى و شافعی) و یا قبیله (عنیزه، شمار، قحطان، غمید و غیره) مى‌توانند معیار تعیین هویت قرار گیرند، با وجود این ممکن است هویت برخى گروهها با لحاظ همه این ویژگى‌ها تعیین شود، نظیر شیعیان اسماعیلیه.
به طور کلى مردم مایلند بیش از یک معیار براى تعیین هویت آنها به کار رود، از این رو ممکن است براى معرفى خود چند ویژگى اعم از قبیله، خاندان، کشور، منطقه، شهر، دین، مذهب، حزب و غیره را به کار ببرند.
همواره انتخاب معیار تعیین هویت شخص متاثر از شرایط است. گاهى شخص فقط یک ویژگى را ملاک تعیین هویت خود قرار مى‌دهد، زیرااین ویژگى مختصات منحصر به فرد و خاص وى را کاملا بر مى‌تاباند.وقتى دو گروه با یکدیگر روبرو مى‌شوند، هویت اهمیت بسیارى پیدامى کند. به عنوان مثال پافشارى وهابیون در تحمیل عقاید خود به دیگران موجب شده گروه هاى دیگر هویت آنان را بپذیرند و از آنان پیروى کنند. در این مورد هویت شیعیان در مقابل و علیه هویت وهابیون است.
پس از انقلاب ایران فرقه گرایى در میان شیعیان عربستان تشدید شد، زیرا در این برهه شکل‌گیرى هویت شیعى بسیار ضرورى به نظر مى‌رسید.
پس از دوره‌اى نسبتاً کوتاه عناصر و شاکله هاى هویت شیعیان استان شرقى عربستان افزایش یافت و علاوه بر ویژگى‌هاى دینی، عوامل درونى و بیرونى نیز شکل گیرى هویت شیعى را متاثر نمودند. این عوامل عبارتند از لهجه، مثل ها، افسانه ها و داستان هاى عامیانه، فعالیت اقتصادی، آداب و سنن شامل نوع لباس و پوشش و نحوه برگزارى جشن هاى عروسى و ارزش هاى اجتماعى و خانوادگی. بدین ترتیب همه این عوامل و عناصر، در شکل گیرى هویت شیعى منشأ اثرند.
اما شیعیان چگونه شعور جمعى خود را تقویت کردند؟ پاسخ به این سؤال مستلزم بررسى وجوه تمایز شیعیان استان شرقى از دیگر گروهها است، لذا در ادامه این ویژگى ها بررسى مى‌گردد.

ادامه مطلب...

بیشتر عزیزانى که به حج مشرف شده و به پاى بوسى و زیارت قبر رسول خدا (صلى الله علیه وآله)، ائمه طاهرین و فاطمه زهرا (سلام الله علیهم اجمعین) رفته‌اند آگاهند که شمار زیادى شیعه، بالغ بر چند ده هزار نفر به نام نخاوله در مدینه منوره زندگى مى‌کنند. محقق آلمانى با نام «ورنر انده» کتابى درباره آنان نوشته است که به فارسى ترجمه و تحت عنوان «جامعه شیعه نخاوله در مدینه منوره» (قم، انتشارات دلیل ما) منتشر شده و شرحى تاریخى درباره آنان به دست داده شده است.
در دوران آیت الله سید ابوالحسن اصفهانى و سپس آیت الله بروجردى دو تن از علماى برجسته شیعه ایرانى که در عراق بودند یکى مرحوم آیت الله سید محمدتقى طالقانى (آل احمد ـ برادر جلال) (م 1331ش) و دیگرى آیت الله سید محمد لواسانى پس از طالقانى، به نمایندگى از مراجع در مدینه حضور داشتند. مرحوم آل احمد به مرگ فجأة درگذشت و شبهه شهادت هم درباره وى داده شد. پس از آن آیت الله لواسانى براى سالها در آنجا حضور داشتند.
دو نامه زیر مربوط به وقایع سال 7ـ1386 ق (1345 ـ 1346ش،1966 ـ 1967) است. زمانى که آیت الله لواسانى بر آن بوده است تا مهدیه‌اى در مدینه بسازد. وى زمین آن را از مال خویش خریدارى کرده و سپس اقدام به ساختن آن کرده است.
در ابتدا مشکلى وجود نداشته است، اما یک‌باره چند اقدام همزمان، سبب شده است تا سعودى‌هاى وهابى نگران شده ساختمان را توقیف کنند.
بر اساس آنچه در نامه ذیل آمده است، اقامه نماز جماعت توسط آیت الله شریعتمدارى، سخنرانى آقاى فلسفى و گذاشتن بلندگو بر فراز دیوار بقیع، دیدار برادران شیرازى با برخى از چهره‌هاى سعودى، نماز آیت الله شاهرودى و همین‌طور اعلان افتتاح ساختمان آیت‌الله عمروى (که ایشان تاکنون زنده‌اند) سبب برآشفتن وهابى‌ها شده است.
درخواست آیت الله لواسانى آن است تا آیت الله میلانى اقدامى در جهت رفع توقیف از بناى مهدیه در مدینه منوره به عمل آورد و به خصوص پیشنهاد او این است که به نحوى دست به دامن دولت هم بشود.
هرچه هست، این دو نامه، دو سند زنده از فعالیت هاى شیعه در مدینه منوره و برخورد سعودى‌ها با این اقدامات است.
این داستان در شکل جدید آن بیش از یک صد سال است که ادامه دارد.

بحث امروز در مورد علل پیدایش فرق اسلامی است و انشعاباتی که بعد از رحلت رسول اکرم (صلی الله علیه و آله و سلم) ایجاد شد.
با توجه به حدیث شریف رسول اکرم (صلی الله علیه و آله و سلم) که فرمود:
«ستفرق أمتی ثلاث و سبعون فرقة و کلهم فی النار إلا فرقة واحدة؛ بعد از من، أمت من به 73 فرقه منشعب می شوند و جز یک فرقه که اهل نجات اند، همه گرفتار آتش جهنم خواهند شد.»
معجم کبیر طبرانی، ج18، ص51 - تاریخ دمشق، ج33، ص370 - میزان الإعتدال ذهبی، ج2، ص430 - لسان المیزان، ج3، ص291- سنن ترمذی، ج4، ص135 - جامع الصغیر سیوطی، ج2، ص445 - کنزالعمال، ج1، ص183 - جامع البیان،‌ ج4، ص44 - تفسیر قرطبی، ج4، ص160
با توجه به اینکه این حدیث در منابع روائی شیعه و أهل سنت مفصل آمده و بزرگان أهل سنت مانند ترمذی و ابن ماجه در سنن خود صراحت دارند بر صحت روایت و ناصرالدین البانی حدیث شناس پرآوازه وهابیت، در کتاب سلسلة الأحادیث الصحیحة، صراحت دارد بر صحت روایت.

آنچه که مى‌تواند صحت واقعی روایت را برای ما ثابت کند، افتراق أمت به انشعابات متعدد در جامعه اسلامی،‌ پس از رحلت نبی مکرم (صلی الله علیه و آله و سلم) بود. از همان آغاز بعد از رحلت، جامعه اسلامی به دو دسته تقسیم شد؛ یک دسته طرفدار آقا امیرالمؤمنین (علیه السلام) و مدعی خلافت منصوصه‌ آن حضرت و انحصار خلافت و جانشینی رسول اکرم (صلی الله علیه وآله وسلم) در آن بزرگوار که آمار اینها هم کم نبود؛ حتی در برخی منابع أهل سنت مانند شرح نهج البلاغه إبن أبی الحدید معتزلی، آمار ده هزار نفر را ذکر مى‌کند که از علی (علیه السلام) حمایت می کردند. دسته دیگری بودند در برابر دسته اول، حدود بالای هفتاد هزار نفر که از خلافت خلیفه اول، ابوبکر حمایت کردند و با توجه به آنچه که از قبل برنامه ریزی شده بود، قبائل و عشائر عرب، از اطراف مدینه به درون مدینه آمدند، برای کمک رساندن به خلافت ابوبکر و بیعت گرفتن از مردم برای او و هموار کردن راه برای کسانی که بر خلاف نصوص رسول اکرم (صلی الله علیه وآله وسلم)، در رأس هیئت حاکمه قرار گرفتند؛ همانند قبیله أسلم که خلیفه دوم مى‌گوید:
ادامه مطلب...

مطبوعات عربی گزارش دادند: