3 ـ مخالفت با شأن نزول آیه انذار
ابن تیمیه مى‌ گوید: «این کلام «أنا المنذر، و بک یا علیَ‌ یهتدی المهتدون» را نمى‌توان به پیامبر (صلى‌ الله علیه وآله) نسبت داد؛ زیرا ظاهر قول، این است که هدایت فقط به توسط علىّ‌ (علیه السلام) است نه پیامبر (صلى‌ الله علیه وآله) در حالى‌ که هیچ مسلمانى‌ چنین سخنى‌ نمى‌ گوید...».1
و نیز مى‌ گوید: «خداوند تعالى‌ محمد (صلى‌ الله علیه وآله) را هادى‌ قرار داده و فرموده ?انک لَتَهْدی‌ إلى‌ صراطٍ مستقیم? حال چگونه شما کسى‌ را هادى‌ قرار مى دهید که در قرآن به چنین صفتى‌ توصیف نشده است؟»2

پاسخ: این اشکال از سوء فهم و عناد ابن تیمیه سرچشمه گرفته است؛ زیرا همه قبول داریم که پیامبر (صلى‌ الله علیه وآله) هادى‌ امام علىّ‌ (علیه السلام) و همه امت در زمان حیات خود مى‌باشد ولى‌ علىّ‌ (علیه السلام) هادى‌ امت بعد از حیات رسول خدا (صلى‌ الله علیه وآله) است. و این صریح حدیث صحیح السند است که پیامبر (صلى‌ الله علیه وآله) فرمود: «بک یهتدی‌ المهتدون من بعدی» که مع الأسف ابن تیمیه کلمه «بعدی» را یا ندیده و یا از آن تجاهل کرده است.
ادامه مطلب...

 توجیه آیه تطهیر
1- ابن تیمیه مى‌گوید: «پیامبر (صلى‌الله علیه وآله) دعا کرد تا خداوند رجس و پلیدى ‌را از آنان دور ساخته و پاکشان گرداند و این دلالت بر عصمت ندارد...»1
پاسخ: اولاً: پیامبر (صلى‌الله علیه وآله) مستجاب الدعوة است و اگر دعا کرده بطور قطع اجابت شده است.
 ثانیاً: فایده دعا استمرار تطهیر و اذهاب رجس در آینده است؛ همانگونه که در تفسیر «اهدنا الصراط المستقیم» است.
 ثالثاً: ممکن است که دعا بالا رفتن مرتبه و درجات خلوص و عمق گرفتن و رسوخ کردن اذهاب رجس و در نتیجه، تطهیر اهل بیت را در برداشته باشد.

ادامه مطلب...

بسمه تعالى
کمتر کسى است که کتابهاى ابن تیمیه ـ به خصوص منهاج السنة ـ را مطالعه کند و پى به نصب و عداوت و دشمنى او نسبت به اهل بیت پیامبر (علیهم السلام) نبرد. ما در این بحث براى اثبات این مطلب به ذکر نمونه‌هایى از این موارد مى پردازیم:

1ـ مخالفت با نزول آیه مباهله در شأن اهل بیت (علیهم السلام)
ابن تیمیه از جهاتى با نزول آیه مباهله در شأن اهل بیت (علیهم السلام) مخالفت کرده است و بر فرض نزول، آن را فضیلتى براى اهل بیت نمى‌شمارد. اینک به شبهات او پاسخ مى گوییم:

پاسخ: اولاً: ما تابع نصّ هستیم. از این آیه و ادله قطعى دیگر چنین استفاده مى شود که امام على (علیه السلام) در تمام کمالات و قابلیت‌ها همانند رسول خدا (صلى الله علیه وآله) است، ولذا اگر قرار بود بعد از ایشان پیامبرى باشد جز امام على (علیه السلام) کسى دیگر قابلیت این مقام را نداشت. ولى قرار نیست که بعد از پیامبر(صلى الله علیه وآله) پیامبر دیگرى باشد.
ثانیاً: در روایتى صحیح السند از پیامبر (صلى الله علیه وآله) آمده است که خطاب به امام على (علیه السلام) فرمود: «من از خدا چیزى نخواستم جز آنکه مثل آن را از خداوند براى تو درخواست نمودم. و از خداوند چیزى درخواست ننمودم مگر آنکه خدا به من عطا نمود. جز آنکه به من خبر داده شد که بعد از تو پیامبرى نخواهد بود».2
و نیز پیامبر (صلى الله علیه وآله) مطابق حدیث صحیح السند فرمود: «...على منّى وأنا منه، وهو ولیّکم بعدی»3؛ «على از من و من از اویم و او ولىّ شما بعد از من است.»
ادامه مطلب...

پاسخ:

بعضى گفته‏اند :
«آیات قرآن درباره مهاجرین و انصار یکى دو تا نیست ، آن هم در فرصت‏هاى متوالى پس از هجرت ، من یک آیه از سال دوم و یک آیه از سال نهم پس از هجرت را ذکر مى‏کنم که شامل کل مهاجرین و انصار مى‏شود . در سوره انفال که در سال دوم پس از هجرت پس از سوره بقره نازل گردیده مى‏خوانیم» مجله فصلنامه نهج البلاغه شماره 5 - 4 صفحه 182 .

در پاسخ باید گفت:
مگر تفتازانى متوفاى 791 ، از علماء بزرگ کلامى اهل سنت نیست که مى‏گوید : «إنّ ما وقع بین الصحابة من المحاربات والمشاجرات على الوجه المسطور فی کتب التواریخ ، والمذکور على ألسنة الثقات ، یدلّ بظاهره على أنّ بعضهم قد حاد عن طریق الحق ، وبلغ حد الظلم والفسق ، وکان الباعث له الحقد والعناد ، والحسد واللداد ، وطلب الملک والرئاسة» شرح المقاصد : 310/5 .

چرا ما در باره صحابه پیامبر صلى الله علیه و آله و سلم ، مقام و منزلتى را ادعا کنیم که آنها براى خود این چنین منزلتى قائل نبودند به تعبیر دکتر طه حسین «ولا نرى فی أصحاب النبی ما لم یکونوا یرون فی أنفسهم ، فهم کانوا یرون أنّهم بشر فیتعرّضون لما یتعرّض له غیرهم من الخطایا والآثام ، وهم تقاذفوا التهم الخطیرة ، وکان منهم فریق تراموا بالکفر والفسوق» الفتنة الکبرى ( عثمان ) : 170 - 173 .
ادامه مطلب...